รายละเอียดหัวข้อ/ Topics

1. ความเหลื่อมล้ำทางสังคมกับโอกาสในการสร้างความยั่งยืน (Social Inequality and Sustainability)
ความเหลื่อมล้ำทางสังคมเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้เกิดการพัฒนาที่ไม่ยั่งยืน การประมวลสถานการณ์ความเหลื่อมล้ำทางสังคมในสถานการณ์ปัจจุบัน และยกระดับองค์ความรู้โดยเชื่อมโยงให้เห็นว่าจะเอาชนะความเหลื่อมล้ำเพื่อเพิ่มโอกาสในการสร้างอนาคตที่ยั่งยืนได้อย่างไร

 

2. เมือง-ชนบท และส่วนรวม (Urban – Rural Community and the Common)
เมืองพัฒนาในแนวทางเสรีนิยมใหม่มากยิ่งขึ้น ชุมชนเมืองต้องการการปรับตัวขนานใหญ่ ขณะเดียวกัน สังคมชนบทในจินตภาพหาได้มีอีกต่อไปไม่ กลับเป็นไปตามแนวโน้มการพัฒนาสู่ความเป็นเมืองมากขึ้น มีผู้ประกอบการมากขึ้น ผู้คนทั้งในเมืองและชนบทต่างแสวงหาและริเริ่มสร้างส่วนรวม (common) เราจะอธิบายปรากฏการณ์เหล่านี้อย่างไร และเชื่อมต่อกับนโยบายได้อย่างไร

 

3. ความยั่งยืนด้านอาหารและการเกษตร (Food and Agricultural Sustainability)
การเปลี่ยนแปลงระบบอาหารและเกษตรกรรมไปสู่ความยั่งยืนและเป็นธรรม การสำรวจความหมายทางสังคมของอาหาร รวมไปถึง กระบวนการผลิต การบริโภค และการกระจาย ในระบบเศรษฐกิจที่เกษตรกรรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

 

4. การบริโภคอย่างยั่งยืน (Sustainable Consumption)
ผู้บริโภคจะปรับตัวอย่างไรเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อระบบนิเวศ บทเรียนของการสร้างพลังการเปลี่ยนแปลงไปสู่ระบบตลาดที่มีจิตสำนึก (Mindful Market) และสังคมที่เป็นมิตรและเป็นธรรมกับสิ่งแวดล้อม ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมเพื่อวีถีชีวิตใหม่ที่สอดคล้องกับขีดจำกัดของทรัพยากร อาทิ slow life

 

5. เศรษฐกิจมีชีวิตและระบบตลาดที่มีจิตสำนึก (Living Economy and Mindful Market)
การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจเพื่อรับมือกับความไม่แน่นอนและขีดจำกัดทางธรรมชาติ มายาคติและแนวคิดใหม่เกี่ยวกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ ความเชื่อมโยงระหว่าง ผู้ผลิตรายย่อยกับปัญหาการผูกขาดทางเศรษฐกิจ การค้าและการลงทุนที่รับผิดชอบ บทบาทรัฐในการกำกับตลาด สังคมกับการสร้างสรรค์ตลาดที่มีจิตสำนึก ความสัมพันธ์ผู้ผลิตและผู้บริโภคในระบบตลาดที่มีจิตสำนึก
6. นวัตกรรมเพื่อความยั่งยืน (Innovation for sustainability)
อะไรคือเทคโนโลยีสำหรับอนาคต พลังงาน น้ำ และ อาหารที่เป็นหัวใจสำคัญของการอยู่รอดของมนุษยชาติ สังคมการเมืองตอบรับนวัตกรรมเหล่านี้อย่างไร นวัตกรรมยังรวมถึงการสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์ทางสังคมและการเมืองเพื่อการเปลี่ยนผ่าน การประเมินนโยบายเพื่อสร้างนวัตกรรม อาทิ ประเทศไทย 4.0 บนทางแพร่งระหว่างการเติบโตทางเศรษฐกิจ และ ความยั่งยืน

 

7. การเมืองกับการเปลี่ยนผ่านไปสู่ความยั่งยืน (Politics and Sustainability Transition)
การเจรจาต่อรองเพื่อกำหนดวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน พื้นที่สาธารณะและความตื่นตัวทางการเมือง ความร่วมมือและ ความขัดแย้งในการเปลี่ยนผ่าน การเมืองเรื่องของความรู้ และ การประเมินผลกระทบการพัฒนา ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมและปฏิสัมพันธ์กับภาครัฐ และธุรกิจ นวัตกรรมเพื่อการแก้ไขความขัดแย้งในการเปลี่ยนผ่าน

 

8. อาเซียนกับการเปลี่ยนผ่านไปสู่ความยั่งยืนร่วมกัน (ASEAN and Pathways to Sustainability)
ภายใต้ความเปราะบางและศักยภาพในการปรับตัวต่อภัยคุกคามและสิ่งท้าทายที่แตกต่างกัน ประเทศสมาชิกอาเซียนมีนวัตกรรมทางสังคม นโยบาย และการจัดการเพื่อให้เกิดความยั่งยืนอย่างไร เพื่อนำพาพลเมืองไปสู่สังคมภูมิภาคที่ยั่งยืนตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน 2568 (ASEAN Vision 2025)